Na een vermoeiende tocht komen drie reizigers in het plaatsje Doodstil aan. Het is al schemerig. Geen mens te bekennen waaraan ze iets kunnen vragen. Plotseling gaat het bruggetje, dat toegang geeft tot het afgelegen plaatsje, omhoog. Ze kunnen niet meer weg. De klok slaat twaalf, vreemde enge geluiden komen van alle kanten op hen af. Vleermuizen fladderen, een uil roept. Het is een donkere nacht, sterren flonkeren aan de hemel. Het lijkt wel een Duizend en een Nacht sprookje. Een hond huilt naar de maan. Je hartslag hoor je bonken in je keel. Kortom, er gebeurt van alles in dat rare Doodstil. Een enorme herrie van hamergeklop en geratel van kettingen trekt de aandacht. Het bruggetje?!

Ernesto Arrendell, Jan van Bijnen en Kees van Velthooven nemen jullie met hun klankverhaal mee in de diepe wateren van de oceanen. Zo ontmoeten jullie sidderalen, dansende zeepaardjes en horen dolfijnen in een zwemwedstrijd voorbijracen. De rust keert terug, allerlei schelpdieren beleggen een vergadering. De scharen van de krab bespelen een typemachine. De octopus met zijn tentakels en zuignappen komt vanuit een diepe spelonk voorzichtig kijken wat er allemaal gebeurt. Een enorme dreiging ontstaat met de komst van een paar haaien en mondt uit in een vreselijk gevecht.